Środki ochrony słuchu dzieli się na:

nauszniki:

składają się z dwóch czasz tłumiących. Przylegają do głowy miękkimi poduszkami uszczelniającymi, które wypełnione są pianką ze sztucznego tworzywa lub cieczą. Czasze tłumiące wypełnia na ogół materiał pochłaniającym dźwięk. Ruchome połączenie czasz ze sprężyną dociskową umożliwia regulowanie i dopasowanie nausznika do kształtu głowy. Nauszniki przeciwhałasowe dostępne są także w wersji nahełmowej, są wówczas mocowane do skorupy hełmu za pomocą adaptora.

– wkładki przeciwhałasowe:

Wkładki przeciwhałasowe są zakładane do zewnętrznego kanału słuchowego lub do małżowiny usznej. Przeznaczone są do dokładnego zamknięcia kanału słuchowego. Wyróżnia się wkładki jednorazowego użytku oraz wkładki wielokrotnego użytku. Wkładki przeciwhałasowe kształtowane mogą być przez producenta bądź przez użytkownika lub formowane indywidualnie dla każdego użytkownika. Rozmiar wkładek musi być odpowiednio dopasowany dla użytkownika. Nieprawidłowo dobrane wkładki skutkują poczuciem niewygody oraz podrażnienia przewodu słuchowego.

Ciekawym rozwiązaniem, które stopniowo zaczyna być wprowadzane, są tzw. aktywne ochronniki słuchu. Są to nauszniki przeciwhałasowe z wbudowanym układem elektronicznym oraz z mikrofonem i słuchawką. Nauszniki odbierają i analizują hałas, a później tłumią go poprzez układ elektroniczny ograniczając ich poziom jedynie do wartości, która jest bezpieczna dla człowieka. W pewnym uproszczeniu –  dźwięki w zakresie częstotliwości mowy ludzkiej są wzmacniane i poprawia to komunikację w hałaśliwym otoczeniu.

Obowiązek stosowania środków ochrony słuchu powstaje, gdy pomiary natężenia hałasu wykażą, że jego wartość przekracza bezpieczną granicę. W takim przypadku, obowiązkiem pracodawcy jest nie tylko udostępnienie środków ochrony indywidualnej, ale również nadzorowanie prawidłowości ich stosowania.

oprac. Urszula Milewska-Marzyńska