Podstawowe informacje o właściwościach ochronnych rękawic są zawarte w ich oznakowaniu i w dołączanych do nich ulotkach informacyjnych.

Informacje, które należy zamieszczać bezpośrednio na rękawicach ochronnych lub w załączonych ulotkach są zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z 21 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidualnej (Dz.U. nr 259, poz. 2173).

Z samych rękawic wyczytać można informacje do jakich celów ochronnych zostały one zaprojektowane i wytworzone:

-znak graficzny, tzw. piktogram, który oznacza rodzaj zagrożeń, przed którymi rękawice chronią ręce użytkownika,

-kod cyfrowy lub literowy znajdujący się przy znaku graficznym,

-numer europejskiej normy zharmonizowanej, według której oceniono, czy rękawice spełniają wymagania bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

Wzory znaków graficznych (piktogramów) zostały ściśle określone w załączniku B do normy PN – EN 420+A1:2010 (EN 420:2003+A1:2009) „Rękawice ochronne. Wymagania ogólne i metody badań”, która odnosi się do wszystkich typów rękawic ochronnych. Znaki te są również przywołane w normach odnoszących się do poszczególnych typów rękawic, tj. chroniących przed:

-czynnikami mechanicznymi,

-termicznymi,

-chemicznymi,

-prądem elektrycznym.

Z tych norm wynika również umieszczanie kodu cyfrowego lub literowego informującego o poziomach skuteczności w odniesieniu do poszczególnych parametrów ochronnych.

Na rękawicach może być umieszczonych kilka znaków graficznych, jeśli według producenta rękawica zapewnia ochronę przed więcej niż jednym rodzajem zagrożeń.

Ze znaków graficznych znajdujących się na rękawicy można określić, do jakiego rodzaju zagrożeń może stosować dany typ rękawic. Z kolei kod cyfrowy lub literowy umieszczony przy znaku dostarczy użytkownikowi dalszych informacji o właściwościach ochronnych rękawic.

Przy znaku graficznym według PN – EN 388:2006 (ochrona przed czynnikami mechanicznymi) stosuje się czterocyfrowy kod:

-pierwsza cyfra oznacza poziom skuteczności rękawic w zakresie odporności na ścieranie,

-druga – w zakresie odporności na przecięcie,

-trzecia – w zakresie wytrzymałości na rozdzieranie,

-czwarta – w zakresie odporności na przekłucie.

Przy znaku graficznym według norm: PN – EN 1082-1:1999 i PN – EN 1082-2:2002 (ochrona przed przecięciami i ukłuciami nożami ręcznymi), nie są stosowane żadne kody cyfrowe ani literowe.

Przy znaku graficznym według PN – EN 381-7:2002 (ochrona przed przecięciem ręczną pilarką łańcuchową) podaje się jedną cyfrę, która oznacza poziom skuteczności.

Przy znaku graficznym według PN – EN 407:2007 (ochrona przed czynnikami gorącymi) znajduje się sześciocyfrowy kod, w którym każda kolejna cyfra określa:

-zachowanie się podczas palenia (inaczej odporność rękawic na zapalenie),

-odporność na ciepło kontaktowe,

-odporność na ciepło konwekcyjne,

-odporność na ciepło promieniowania,

-odporność na drobne rozpryski stopionych metali,

-odporność na duże ilości płynnego metalu.

Co do każdej z wymienionych właściwości ochronnych możliwy jest poziom skuteczności od 1 do 4. Tak jak w przypadku odporności na czynniki mechaniczne, im wyższy poziom skuteczności, tym większa odporność rękawic na działanie danego czynnika gorącego.

Natomiast cyfra 0 w kodzie cyfrowym oznacza, że w przypadku danego parametru ochronnego nie zostały spełnione minimalne wymaganie normy, a znak X w kodzie cyfrowym oznacza, że parametr ochronny nie był badany.

oprac. Urszula Milewska-Marzyńska